News Item

18 oktober 2019

Blog 3 – Verbonden Bestaan


VERBONDEN BESTAAN

Een paar weken geleden ging ik samen met een vriendin naar een lezing van Griet op de Beeck. Op een dinsdagavond, in een muffig zaaltje in Hoevelaken vol 50 plussers, wachtten we vol spanning de entree af van de schrijfster van onder andere Vele hemels boven de zevende en Kom hier dat ik u kus. Een zenuwachtig dametje, als ik moet gokken ergens begin zeventig, kondigde Griet aan als Griet van op de Beeck en gaf nog net geen buiging toen Griet op haar hippe schoenen met mega hoge zolen het podium betrad. Ik vind Griet een boeiende persoonlijkheid, fris, scherp, krachtig, in ieder geval, dat was en is mijn indruk van haar. Kort daarvoor had ik haar nog op tv gezien, bij het programma Jinek. Ze vertelde daar opnieuw over haar vader die haar tussen haar vijfde en negende levensjaar misbruikte. Over haar nieuwe boek, Let op mijn woorden. En over haar heilige overtuiging als het gaat om de maakbaarheid van de mens. 

Het was een mooie avond. Ik vond Griet iets te fanatiek getuigen van haar eigen opstandingsverhaal, oproepen tot introspectie, te vechten met de monsters die je gevangen houden vanuit de diepe overtuiging dat ieder mens door het slijk heen kan bewegen, het licht en een betere versie van jezelf tegemoet. Ik keek onder haar bevlogen delen de zaal rond, zag de gerimpelde gezichten van de bejaarde medemens en dacht; meer dan de helft van deze zaal zit daar toch helemaal niet meer op te wachten man. Hebben de puf niet meer dat vloerkleed op te tillen om nog eens goed te onderzoeken wat daar onder verscholen ligt. Zijn moegestreden of hebben nooit de luxe gekend om het gevecht met de donkerte, de pijn, de eenzaamheid in zichzelf aan te gaan. En voor sommige mensen lijkt het me ook beter zo. Niet te veel meer naar binnen kijken, want het gevecht zou te veel vragen en de tijd zou wellicht te kort zijn nog iets te ervaren van een wederopstanding. Haar intense overwinningsspeech voelde soms wat te veel als een zojuist bekeerd christen die maar niet kan stoppen van Jezus te getuigen. Dit, terwijl wanneer je mijn familie en vrienden zou polsen hoe ik als mens over deze materie denk, ze denk ik allemaal zouden zeggen dat ik helemaal op één lijn lig met Griet: ik geloof in de diepe noodzaak met je voeten volledig in het slijk te durven gaan staan dat zich op de bodem van je ziel bevindt. Geen kleedje eroverheen, zoals Griet het die avond noemde, geen muur, geen oogkleppen op en maar doorgaan, maar er helemaal in, er dwars doorheen, om zo op een meer echte, zuivere, krachtige, liefdevolle wijze in verbinding te kunnen staan met jezelf en het andere.
Vanuit de zaal werd er stevig geklapt als antwoord op de lezing van Griet. En wij klapten mee, want Griet had met vuur en overgave gedeeld en dat verdient sowieso een warm applaus. Mooi verhaal, krachtige vrouw.

Verbonden bestaan. Zo noem ik dat altijd. Verbonden bestaan betekent voor mij dat je werkelijk in verbinding staat met je eigenlijke grond, daar waar troep ligt, pijn, de modder, daar waar hopelijk ook bodem ligt van liefde, eigenwaarde, daar waar alles zich verzamelt heeft in de kern, jouw bestaan, om van daaruit in verbinding te durven staan met de ander en het andere. Kwetsbaar en zuiver verbonden leven. Het is zo’n essentiële weg om liefde en waarheid meer vrij spel te kunnen geven. Herkennen waar pijn spreekt, omdat je er mee in verbinding staat. Eerlijk zijn over je verlangen dat verbonden is aan gekwetstheid, en daar over delen. Werkelijk liefhebben, omdat het de bodem raakt.

En dan ook kwetsbaar, eerlijk blijven over onze kromme balans, onze deuken en pijnbewegingen, over ons tekortkomen alles te overwinnen. Over onze dikke mazzel, dat ook. Ik krijg toch wat te veel jeuk van die maakbaarheidsgedachte, die Griet etaleert. Ik voel daar denk ik te veel verbinding voor met de gebrokenheid en kwetsbare medemens en met mijn eigen tekortkomen. Theatermaker Laura van Dolron schrijft: ‘Het zijn nooit junks of daklozen die het hebben over de maakbare mens. Het zijn altijd mensen met heel veel succes en heel veel geluk.’ Ik zeg niet dat het niet een soort van algemene waarheid zou kunnen zijn, deze opstandingsbeweging. Het is prachtig en krachtig. Hij gaat in de praktijk alleen niet voor iedereen op en dat zijn dan echt niet alleen de mensen die te lui of te laf zijn om eens flink met zichzelf in gevecht te gaan. Ja, die zijn er ook en die ken ik helaas ook wel. Maar het zijn ook de mensen die simpelweg te veel te verduren hebben gekregen, de mens die een soort van krom evenwicht heeft gevonden dit leven te overleven en die je daar vooral niet uit moet trekken omdat er dan niets meer overblijft. En het gevaar van het zo neerzetten van deze maakbaarheidsgedachte is dat de mens die zichzelf tig keer onderworpen heeft aan allerlei therapieën, inkeerbewegingen enzovoorts en nóg niet gelukkig bestaat, overwonnen heeft, zichzelf wel een enorme loser voelt. Dat klopt in mijn beleving niet. Verbonden bestaan; dat is een diep gevecht, een dappere strijd waarin we soms niet verder komen dan met verdriet neerkijken op onze onmacht er een krachtiger verhaal van te maken. Erkennen dat je onderweg heel veel toegevallen is, waar je vooral dankbaar voor mag zijn. Dat is ook verbonden. Iets meer je de mazzelaar weten in plaats van dat maakbaarheidsdenken voeden en jezelf stiekem op de borst kloppen.

Verbonden bestaan. Dus ook in verbinding leven met het onvermogen, de gebrokenheid, het geen oplossing hebben. Aanvaarding, dat er een kleedje overheen ligt en dat je nu even niet anders kan. Dat is heel verdrietig ja, geen antwoord dus.. en dat is misschien soms het beste antwoord. Hoe mooi wanneer we ook daarin bij elkaar mogen schuilen. Aanmoedigen te blijven zoeken, vechten, bewegen, opstaan, ja, ben ik als eerste voor. Doe het. Diep door de dingen heen. Moedig zijn daarin. En tegelijkertijd, ruimte om te schuilen. Gezien worden in je onvermogen. Daarin mens te mogen zijn.

Op een verbonden bestaan waarin liefde en waarheid ruimte kennen en waarin geborgenheid aanwezig is, ruimte om te schuilen wanneer alles te veel is en de dingen niet maakbaar blijken. 

ADAM

|
Adam Dekker – Crazy You // Adam Dekker
  1. Adam Dekker – Crazy You // Adam Dekker
  2. Adam Dekker – Stay // Adam Dekker
  3. Adam Dekker – Battle Cry // Adam Dekker
  4. Adam Dekker – Over // Adam Dekker
  5. Adam Dekker – Crazytown // Adam Dekker
  6. Adam Dekker – Into The Blue // Adam Dekker
  7. Adam Dekker – Passing Through // Adam Dekker
  8. Adam Dekker – Thank You // Adam Dekker
  9. Adam Dekker – My Everything // Adam Dekker
  10. Adam Dekker – Goodbye // Adam Dekker